Wielu z nas zdarzyło się zapewne w takiej sytuacji stanąć przed sklepową półką i z miną znawcy wczytywać się w etykiety win, nic z nich nie rozumiejąc. Jeśli mieliśmy szczęście, wybrany przez nas trunek był dobry i smakował co najmniej przyzwoicie. Jeśli jednak nie – cóż... nie było najlepsze. Gdybyśmy tylko wiedzieli, co znaczą te wszystkie oznaczenia na tym naklejonym na butelkę kawałku papieru. Nic prostszego!

Białe słodkie czy czerwone wytrawne

Bodaj najważniejszą rzeczą przy wyborze wina jest dla nas laików jego smak. Do wyboru mamy kilka wariantów: wytrawne, półwytrawne, półsłodkie i słodkie. W zależności od kraju pochodzenia informacja na ten temat, jak i każda inna na etykiecie, może być podana w różnych językach. Wino wytrawne opisane jest na etykiecie jako: sec (francuskie), secco (włoskie) lub seco (hiszpańskie), półwytrawne – demi-sec, abbocato lub semiseco. Wina półsłodkie oznaczane są napisami: demi-doux, semidolce lub semi-dulce, słodkie zaś: moelleux, dolce lub dulce.

Jeśli butelka jest kolorowa i nie sposób jej zaufać, warto też znać oznaczenia kolorów win. Wina białe opisane są jako: blanc, bianco lub blanco, czerwone zaś – rouge, rosso i tinto. Są jeszcze wina różowe, które z francuska określa się rosé, z włoska rosato a z hiszpańska rosado.

Jakość w skrótach

Jeśli szukamy wina wysokiej jakości, tzw. wielkiego wina, zwróćmy uwagę na napisy, figurujące często w formie skrótów na jego etykiecie. Mówią nam one o kontroli, jakiej trunek został poddany i są gwarancją jakości. Jeśli nie mamy wybitnych zdolności lingwistycznych, znajomość samych skrótów w pełni nam wystarczy. W krajach UE uniwersalnym skrótem, którym opisuje się wina wysokiej jakości jest V.Q.P.R.D. W ramach tej kategorii wyróżnia się dwa typy. We Francji najwyższą jakość mają wina oznaczone skrótem A.O.C. (Apellation d’origine contrôlée), nieco niższą zaś trunki opatrzone napisem A.O.V.Q.D.S. We Włoszech skróty te to odpowiednio D.O.C.G. i D.O.C., zaś w Hiszpanii D.O.C. i D.O. Słabsze jakościowo wina stołowe oznaczane są we Włoszech skrótem IGT, we Francji opisuje się je jako vin de pays, w Hiszpanii zaś vino de la tierra. Są one często znacznie tańsze i można je podawać bez oczekiwania na długie dojrzewanie.